مناطق حفاظت شده اين ميراث طبيعي ملت در شرف اجاره براي سوداگري

و خداوند حیات و موجودات گوناگون را آفرید و انسان را اشرف مخلوقات نمود . آدمی نیز با توش و تلاش بی وقفه و اندیشه ناب به مراکز علمیه  ساخته و پرداخته خود رهنمون گشت تا پشتهً جهل و جور و فقر از دوش درماندگان سبک گرداند . محیط خود را شاداب و آباد گردانده و دیگران را در نیل به  نعمات بیکران مدد رساند . پس چون به میدان عمل برآمدند هر یک با اشتهار و اشتها دست بکار شدند تا آزموده ها و آموخته های خویش را به منصه  ظهور و حضور رسانند . طی طریق فراوان و اوقات بسیار سپری نمودند تا سرانجام مصنوعی از خویش را که " سَد " می نامیدند به خلایق و جوامع عرضه گرداندند . جماعت با غریو شادی و مسرت خاطر چند صباحی را روزگار بگذراندند تا اینکه اندک اندک اخبار مذموم و روایات مغموم ، عیش جماعت را به کام همی تلخ نمودند . آنچه را برافراشته بودند " سَد " حیات شد و مانع ذات و عامل ممات . فی الجمله از نباتات و طیور و چارپایان زیبا همه یک به یک فنا گشته و اطراف و اکناف و بوستان به برهوت نشست . پس چون به علم و عمل خویش به سبب  نخوت ، ندامت نتوانستند کرد ، هر یک علت را منسوب به  سببی ناسوتی و لامکان کرده ، و جماعت حیران و سرگردان در عجب بماندند . حدیث آخر آمد و عرصه حیات و زمان نشاط  بسر رسید و آنچه خود کردند عامل فنا و باعث زوال گردید و فوج فوج هلاکت نصیب ایشان شد .

        دولت به اهل جهل دهند آری             خوان مسیح خرمگسان دارند   

خجیر در  آتش جهل می سوزد . آنسوتر طبیعت زیبای زاگرس و دنا جولانگاه  محرومینی می گردد که شانزده سال را با امید واهی و عبثِ سازمان ، روزها را شمارده اند. چوپانِ خسته  زیر تیغ آفتاب و خط فقر متهم می شود ، به هجوم ، به اشغال ، به ورود بدون مجوز . شانزده سال بردباری . آنطرفتر منافع را به تیغ مصالح مثله میکنند ،  " میلیاردها ".  و چوپان بی خبر است .

 خجیر از آتش حماقت می سوزد . در میان دیوارها ، باد خنکی به تابستان دهن کجی میکند ، آنها نوشابه ای خنک را با تصاویر دیجیتالی سر می کشند ، همهمهً معامله ای بزرگ به پایان می رسد ، برجی در حال سر کشیدن میان ابرها است . چوپان تکه نانی را به دندان می کشد . دستهایی سخت ، اشتقاق آبها را با اشتیاق پی گیرند و شغالها آسوده در پی شکار .

جنگل با زخم های تبر ، با توفان شعله ، بسختی ایستاده است . گروهی گرد هم می آیند تا بر زخمهای سوخته سوگواری کنند . بر آسمانِ چوپان ، ابرهای خاکستری آرام آرام گسترده می شوند . کودک پاپتی از ” بوهون " بیرون می زند و چشمان  مادر قدمهایش را دنبال می کند . آنسو ، در فرو دست انگار آبها را گل می کنند تا از آن درشت ماهی  گیرند . ماهیان طعم نفت و گنداب را حس می کنند . هیولای دود و آهن ، سیراب ناشدنی است ، با میلیونها معده . و چوپان بی خبر است و منتظر تولد برهً کوچک . صدای رعد فضا را می شکافد و بره کوچک زیر قطرات باران مادرش را بو می کشد .

مادر طبیعت بر زخمهای فرزندانش ، آرام ، باران لطیفی را فرو می ریزد و شب همه جا را در بر می گیرد .        

در دو سوی ما انسانهایی هر روز در کشاکش و جدال با عفریت سیاه جنگ و تباهی به سرنوشت نامعلوم خویش فکر می کنند . کسانی که چهره کریه و پلشت جنگ را از نزدیک دیده اند می دانند که این دیو منفور برخاسته از زوایای تاریک و علیل مغز آدمی تا چه حد ویرانگر و مخوف و بی رحم است . نرمین عثمان ، وزیر محیط زیست عراق می گوید که از آغاز جنگ تا بحال بدلیل استفاده آمریکا از سلاح های حاوی اورانیوم غنی شده ، شمار مبتلایان به سرطان بشدت افزایش یافته است . اگر درهر جای دیگری از کره زمین ، در اثر حوادث ناخواسته طبیعی یا غیرطبیعی ، عده ای دچار آسیب یا مرگ شوند ، نگاه ها را بخود معطوف کرده و پیامهای همدردی و تسلیت سرازیر می شوند ، اما مرگ و نقص این بخت برگشته گان آنهم بطور روزانه و مکرر، گویا برای سایرین عادی و تکراری شده است . چه سخت روزگاری است عادی شدن مرگ و ویرانی ، چه سخت رسمی است یتیم و بی پناه ، آواره و معلول ماندن ، چه در عراق یا  افغانستان  یا رواندا ، هر جا ، چه تفاوت می کند . تاریخ بشری مملو از صفحاتی است که در آن دون اندیشهً  یک یا چند نفر ، بیشمار انسانهایی بی گناه را برای بدست اوردن خاک ، نفت ، طلا ، صدارت یا کینه توزی و ..... به خاموشی و نیستی کشانیده است .